Koncert braci Rosenzweig

W październiku 1878 roku dwaj bracia („nieletni Rosenzweigowie” – mieli wówczas dwanaście i jedenaście lat) dali koncert muzyczny, z którego połowa dochodu pomogła im w dalszym kształceniu artystycznym – a drugą połowę przeznaczono na pomoc dla niezamożnych uczniów piotrkowskiego gimnazjum.

Ciekawe, że artykuł w „Tygodniu” wyraźnie określa starszego z braci skrzypkiem, podczas gdy wedle źródeł, starszy (Józef) był pianistą, a skrzypkiem młodszy – Stanisław.

Bracia Józef (1866-1890) i Stanisław Salomon (1867-?) Rosenzweigowie urodzili się w Piotrkowie. Do 1879 roku kształcili się pod kierunkiem ojca, który był muzykiem, potem jednak zabrakło mu środków, by kształcić synów. W 1879 roku przybyli do Warszawy, gdzie wystąpili prywatnie w domu Ludwika Grossmanna, kompozytora, pianisty, organisty i dyrygenta. Grossmann zajął się dalszym wykształceniem Rosenzweigów.

21
Zapowiedź koncertu braci Rosenzweig w 1878 roku
22
Po koncercie braci Rosenzweigów

Józef Rosenzweig

Józef (pianista, pedagog, kompozytor) kształcił się w latach 1880?–1885 pod kierunkiem Rudolfa Strobla w grze na fortepianie, a u Gustawa Raguskiego w harmonii w Instytucie Muzycznym w Warszawie.

W latach 1885–1887 studiował w Konserwatorium Muzycznym w Lipsku: fortepian u Brunona Zwintschera, teorię u Salomona Jadassohna, kompozycję u Carla Friedricha Reineckego, organy u Paula Homeyera i Oskara Pauli. Również w 1887 roku wystąpił na jednym z wieczorów Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Rok później otrzymał posadę nauczyciela gry na fortepianie w Szkole Muzycznej Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego w Żytomierzu.

Nakładem Gebethnera i Wolfa wyszedł jego walc „Czy ja cię kocham” na głos z fortepianem.

Na krótko przed śmiercią przeniósł się do Kijowa. Chorował na płuca, ale zmarł wskutek krwotoku po operacji w wieku dwudziestu czterech lat.

Stanisław Salomon Rosenzweig

Jego brat Stanisław (pseud. Rosetti) był skrzypkiem. W latach 1883–1885 kształcił się w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Paryżu, gdzie uzyskał I nagrodę.

Występował jako solista Concerts Lamoureux. Naukę kontynuował pod kierunkiem Stanisława Barcewicza w Instytucie Muzycznym w Warszawie. W 1888 r. dał koncert w sali Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *