Od urzędników wymagano uczestnictwa w uroczystościach z okazji świąt carskich – zaś od wszystkich obywateli oczekiwano innego rodzaju świętowania: iluminacji.
“Najsurowiej przestrzegano wtedy rozporządzenia o obowiązkowej iluminacji mieszkań prywatnych. […] w każdym oknie stawiano dwie zapalone świeczki. Ich brak w którymkolwiek z mieszkań był oznaką demonstracyjnego stosunku właściciela posesji do świętowania uroczystego dnia. Byt tez aktem niewypełnienia rozporządzeń policji, która za każdym razem powiadamiała obywateli miasta o konieczności zorganizowania iluminacji.





