Codzienność dawnych czasów
Do siego roku! 
A jeśli ktoś świętuje sylwestra w domu, „Tydzień” przychodzi z propozycją zabawy.
Rozwiąż logogryf 
patrz druga grafika.
Nagrodą jest uścisk dłoni gubernatora 
, który przy okazji podpowiada, że to logogryf z 1884 roku (a’propos haseł geograficznych).
Podzielcie się wrażeniami w komentarzach 
Źródło pierwszej grafiki: https://fineartamerica.com/…/new-year-celebration-long…
Zbliża się sylwester, w związku z czym kwestia fryzury i makijażu nabiera wagi
Czas oddać więc scenę pewnemu fachowcowi, urodzonemu w Zduńskiej Woli w 1872 roku. Przed Państwem: 
Maksymilian Faktorowicz
Maksymilian Faktorowicz urodził się w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec, Abram Faktorowicz, pracował w zakładach włókienniczych. Matka zmarła, gdy Maks był jeszcze dzieckiem.
W wieku dziewięciu lat zaczął naukę u jednego z najlepszych łódzkich perukarzy. Po kilku latach praktyki został asystentem słynnego wizażysty Antona z Berlina i wyjechał z nim do Moskwy, gdzie jako czternastolatek zatrudnił się u perukarza i makijażysty w operze Teatru „Bolszoj”.
Pierwszego kwietnia 1882 roku w Piotrkowie przeprowadzono jednodniowy spis powszechny.
Sama organizacja to ciekawy temat, zaś wyniki spisu opracowane przez wymienianego już tu wiele razy Jordana Kańskiego były publikowane w „Tygodniu”. (W wersji elektronicznej są dostępne i dziś).
Jedno z zadawanych pytań dotyczyło języka używanego na co dzień w rodzinie.
A więc: po jakiemu mówili piotrkowianie?
